Sakarya Üniversitesi Talip

Amelebirliği Başkanı Muzaffer Kalaycıoğlu, Karasu’da atıl vaziyette bulunan tesisi satacaklarını söyledi.Türkiye Taşkömürü Kurumu (TTK) tarafından yaptırılan bürokrat ve sendikacılar tarafından tatil amaçlı olarak kullanılan içinde gazino, restoran gibi sosyal donatıların da bulunduğu tatil köyünün de yer aldığı yedi bloktan oluşan 500 kişi kapasiteli tesisler, Türkiye'nin ilk sosyal güvenlik kuruluşu olan ve Zonguldak'ta maden işçilerinin üyesi bulunduğu Amelebirliği Biriktirme ve Yardımlaşma Sandığı'na devredildi. 17 Ağustos 1999 Marmara depremine kadar Amelebirliği tarafından kullanılan tesisler daha sonra boşaltılarak kullanıma kapatıldı.

Kıyı şeridinde olduğu için turizm projesi yapılmadan bir çivi bile çakılmasına izin verilmeyen tesisler bugün harabeyi andırıyor. 20 yıl öncesine kadar Karadeniz sahillerinin en güzel ve en lüks tesisleri olarak hizmet veren tesislerin bugünkü hali ise içler acısı durumda. Kıyı kenar çizgisi içinde kalan kampta inşaat izni verilmemesi nedeniyle hiçbir işlem yapamadıklarını belirten Kalaycıoğlu şunları söyledi:

“Karasu’yu eski haline getirmek için 1 yıla yakındır çalışmalarımız sürüyordu. İstedik ki maden işçisi eski günlerini orada yaşasın ve yine orada ki kampımız eski halini alsın. Ama bundan 10 yıl önce yapılan kıyı kenar çalışmaları neticesinde oranın tamamı kıyı kenarın içinde kalmış kıyı kenardan kurtarabileceğimiz en azından 3-4 dönümlük bir yer olabilir mi diye düşündük ve sondajlama çalışmaları yaptırdık, mimari çalışmalar yaptırdık ama oradaki 26 dönümlük yerin 26 dönümü de kıyı kenarın içinde kaldığı için anlaşıldı ki o arazi de işçilerimize dinlenme kampı yaptıramayacağız. Mevcut binaların onarımı ile ilgili bir müracaatımız oldu.

Öndeki iki tane bloğun yıkıldıktan sonra onarılabileceğini ancak hiçbir şey ilave edilemeyeceği söylediler. Bu şekliyle de bizim maden işçisi arkadaşlarımızın ihtiyacını karşılayamayacağı için burada bir çalışma yapmamız söz konusu değil. Bununla birlikte belki son bir çare buluruz diye tekrar müracaat ettik. Öğle düşünüyorum ki tabi benim görüşüm ileriki çalışmaları da göz önünde bulundurarak orada istediğimiz kampı yapamayacağız gibi görünüyor.

Olmazsa Sakarya Üniversitesi Su ürünleri orayı istedi. Sakarya’dan başka kurumlar oraya talip oldular. Çünkü onlara daha küçük bakım ve onarımla halledebilecekleri bir yer olarak değerlendirebiliriz dediler, Sakarya sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü’nün bu konuda bir talebi var. Ama orası dediğim gibi TTK’dan Amelebirliği’de borçları karşılığı devredilmiş bir yer olduğu için onlarda kıyı kenarın içinde kaldığı için bila ücretle orayı talep ettiler. Bila ücretle bizim orayı vermemiz söz konusu değil.

Ancak belki özel sektör orada günü birlik dinlenme tesisleri yapabilir, günübirlik prefabrik bir şeyler yapabilir diye düşünüyoruz. Öyle bir talep olursa da karasu’yu satmayı düşünüyoruz. Yani o son çalışmadan da bir netice çıkmazsa satacağız. Yani atıl vaziyette duran bir yerin bize ve maden işçilerine bir katkısı yok. Orada bir bekçi görevlendirdik. Onlarda bizin gider hanemize yazılıyor ve bize bir faydası olmayacaksa gideri karşılamanın da bir anlamı yok. Aka maden işçilerine bir kamp ve bir tatil yeri yapma fikrinden vazgeçmiş değiliz.

Bunu Karasu’da beceremezsek, becerememe kelimesi biraz değişik bir şey ama, yani kanunlar el vermiyorsa, kıyı kenar da olduğu için kanunlar el vermiyorsa yapılacak bir şey yoksa oradan vazgeçip başka bir yerde yine maden işçilerimiz için yönetmelik ve kanunlar çerçevesinde bir şeyler düşünüyoruz. Önce orada ki işi kesinlikle bir sonuca bağlamamız gerekiyor. Düşündüğümüz bir yer yok ama yakın bir yer olursa iyi olur. Bu Filyos olur, İnkumu olur, o taraflarda bir yer düşünüyoruz. Yani insanlar artık Akdeniz bölgesinde şurada burada istemiyorlar yani. Önemli olan işçilerimizin yoğun bir iş döneminden sonra aileleriyle beraber 1 hafta 10 gün tatil yapabilecekleri, dinlenebilecekleri bir yerdir. Biz karasu’yu çok arzu ediyorduk. Karasu Belediyesi başkanı ile ben bizzat görüştüm. Sakarya Karasu Bayındırlık müdürüyle görüştük olayın çözülmesi için. Orası belediye mücavir alanın dışında olduğu için ancak bu kıyı kenarla ilgili kanunlar çok net. Kıyı kenar çizgisi içinde bunu herkes biliyor, inşaat yapmak mümkün değil. Dediğim gibi orada günü birlik tesis yapmak günü birlik işler yapmak bizim işimiz değil, daha doğrusu maden işçisinin yararlanabileceği işler değil, zannediyorum son çalışmamızda sonuç vermezse orayı satışa çıkartacağız.” Dedi.